{"id":707,"date":"2010-01-28T20:59:24","date_gmt":"2010-01-28T18:59:24","guid":{"rendered":"http:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/?p=707"},"modified":"2018-08-22T09:19:48","modified_gmt":"2018-08-22T07:19:48","slug":"interview-cymbals-eat-guitars","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/interview-cymbals-eat-guitars\/","title":{"rendered":"Interview: Cymbals Eat Guitars"},"content":{"rendered":"<p>Een van de leukere gitaarbands van de laatste tijd vind ik <a href=\"http:\/\/www.cymbalseatguitars.com\/\">Cymbals Eat Guitars<\/a>. Begin 2009 verscheen hun debuutplaat in Amerika en sinds afgelopen najaar jaar is de cd ook aan deze kant van de grote plas te verkrijgen. Op <em>Why There Are Mountains<\/em> laat Cymbals Eat Guitars laat horen goed te hebben geluisterd naar bands als <a href=\"http:\/\/www.myspace.com\/pavement\">Pavement <\/a>en <a href=\"http:\/\/www.fileunder.nl\/archives\/2008\/10\/built_to_spill.php\">Built To Spill<\/a>.  De cd werd in de VS enthousiast onthaald door critici en liefhebbers  van gitaarnoise. Ook Wayne Coyne is fan van de band en zodoende stonden  de New Yorkers afgelopen maand in het voorprogramma van <a href=\"http:\/\/www.fileunder.nl\/cgi-bin\/mt\/mt-search.cgi?tag=The%20Flaming%20Lips\">The Flaming Lips<\/a>.<\/p><p><!--more--><\/p>\n<div id=\"a014693more\">\n<div id=\"more\"><p><strong>Middelbare school<\/strong><br \/>\nHoewel de band uit het niets lijkt te op te komen, zijn frontman Joseph  D&#8217;Agostino en drummer Matthew Miller al sinds de middelbare school bezig  met Cymbals Eat Guitars. Het nummer &#8220;\u2026 And the Hazy Sea&#8221; schreef hij al  toen hij een jaar of vijftien was, vertelt Joe, en daarmee was de basis  gelegd voor de debuutplaat. &#8216;Dat nummer was min of meer een  intentieverklaring en stond model voor wat nog meer zou komen. &#8220;\u2026And The  Hazy Sea&#8221; moest het openingsnummer worden en de rest van het album heb  ik geschreven met dat in gedachten.&#8217;<\/p><p>Het album ontstond in een periode van een jaar of vijf. Een  behoorlijk lange tijd, beaamt Joe. &#8216;Het duurde een eeuwigheid voor het  album af was. Ik schrijf niet zo heel veel nummers. Misschien twee of  drie per jaar. Als ik geluk heb. Dat is aan de ene kant een vloek, maar  aan de andere kant zijn de nummers door er zo lang aan te werken wel  precies geworden zoals ik ze wil hebben. Ze passen bij de band die we  zijn.&#8217;<\/p><p><strong>Collage<\/strong><br \/>\nOok de teksten ontwikkelen zich geleidelijk. In een notitieboek schrijft  hij in eerste instantie alles op dat in hem opkomt en later smeedt hij  de tekst tot een geheel. Al zijn teksten zijn min of meer  autobiografisch, vertelt Joe. &#8216;Elke emotie en elk idee waar ik over  schrijf, komt voort uit mijn eigen leven.&#8217; In de nummers zijn er vele  verwijzingen naar plaatsen en gebeurtenissen. Dit zijn allemaal plekken  en voorvallen waar hij herinneringen aan heeft. &#8216;Wat ik doe is dat ik  verschillende gebeurtenissen en dingen in de context plaats van mijn  jeugd. Ik schrijf over dingen die dicht bij me staan, over dingen  waarvan ik het gevoel heb dat ik ze niet goed genoeg heb ervaren toen ze  plaatsvonden. Het album is echter geen chronologisch verhaal.  Gebeurtenissen kris kras in de tijd kunnen in een en hetzelfde nummer  terugkomen. De verschillende elementen in de nummers vormen daarmee een  soort collage van mijn jeugd&#8217;.<\/p><p><strong>Jeugdliefde<\/strong><br \/>\nOp de plaat vertelt Joe over het einde van een jeugdliefde, maar ook de  dood is een van de thema&#8217;s waar hij zich mee bezig houdt op <em>Why There Are Mountains<\/em>.  De ene keer expliciet, zoals in &#8220;Some Trees (Merritt Moon)&#8221;, waarin Joe  verhaalt over een buurmeisje dat zichzelf ophing toen ze een jaar of  dertien waren. De andere keer ligt het meer verborgen in het verhaal  achter een nummer. Op &#8220;Cold Spring&#8221; wordt een trip beschreven die Joe  ieder jaar met zijn familie maakte. Een gebeurtenis waar hij met plezier  aan terugdenkt, maar toch hangt er een sfeer van melancholie over het  nummer. &#8216;Dat klopt&#8217;, beaamt Joe. &#8216;Ik praat er niet veel over, maar ik  had een goede vriend en die is overleden. Dit nummer is eigenlijk een  fantasie over hoe hij en ik samen die trip maken. Die fantasie komt  eigenlijk voort uit het gevoel dat wanneer iemand er niet meer is, je  eigenlijk had gewild dat je meer samen had gedaan en gedeeld.&#8217; Ook op  nieuwe nummers voor de volgende cd komt dit thema terug. &#8216;Van nature ben  ik een tobber&#8217;, vervolgt Joe. &#8216;Ik denk erg veel na over wat ons te  wachten staat na dit leven; is er iets anders of complete duisternis?  Over het gevoel van hopeloosheid dat hieruit voortkomt heb ik een nieuw  nummer geschreven, &#8220;Definite Darkness&#8221;. Verrassend genoeg is het wel een  erg catchy nummer geworden,&#8217; besluit Joe lachend.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een van de leukere gitaarbands van de laatste tijd vind ik Cymbals Eat Guitars. Begin 2009 verscheen hun debuutplaat in Amerika en sinds afgelopen najaar jaar is de cd ook aan deze kant van de grote plas te verkrijgen. Op Why There Are Mountains laat Cymbals Eat Guitars laat horen goed te hebben geluisterd naar &hellip; <\/p>\n<p class=\"link-more\"><a href=\"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/interview-cymbals-eat-guitars\/\" class=\"more-link\">Continue reading<span class=\"screen-reader-text\"> &#8220;Interview: Cymbals Eat Guitars&#8221;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/707"}],"collection":[{"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=707"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/707\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1233,"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/707\/revisions\/1233"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=707"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=707"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/reinierasscheman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=707"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}