Interview: Madensuyu

Madensuyu | Crossing Border |2009

Magisch, zo beschrijft gitarist Stijn van Madensuyu de samenwerking met drummer en medebandlid Pieter Jan, oftewel PJ. ‘Muzikaal klikt het gewoon. Pieter Jan vult mij perfect aan en andersom. Het is echt een magie. Zolang we dat kunnen nastreven en ook werkelijk ervaren, blijven we Madensuyu.’ PJ beaamt dat. ‘We hebben erg geluk gehad. Muziek is een expressie en je moet elkaar begrijpen op dat vlak.’ Stijn: ‘Het is zoiets kostbaars en schoon, dat je met weinig woorden zoveel kunt zeggen. Die vriendschap is ontstaan door samen muziek te maken, maar opvallend genoeg is er buiten de muziek om weinig contact. Onze vriendschap ligt echt in het muzikaal begrijpen van elkaar. Als we niet echt spelen of repeteren, dan zien we elkaar niet echt veel.’ PJ: ‘Hij gaat ook naar een ander café dan ik.’

Continue reading “Interview: Madensuyu”

Interview: The Antlers

The Antlers | Crossing Border | 2009

Zoals zoveel muzikanten werd Peter Silberman door New York aangetrokken en hij vestigde zich een aantal jaar geleden in Brooklyn. In de eerste jaren in deze stad raakte Silberman geïsoleerd van familie en vrienden. Deze twee jaar vormen de basis voor de debuutplaat Hospice van The Antlers, vertelt Silberman als ik hem naar die tijd vraag. ‘Het was niet zo dat ik twee jaar lang in een kamer heb gezeten en niets heb gedaan, maar het was gewoon een periode in mijn leven dat ik verwijderd raakte van familie en vrienden.’

Continue reading “Interview: The Antlers”

Interview: The Bony King of Nowhere

The Bony King of Nowhere | Amsterdam | 2009

Voorafgaand aan het interview met The Bony King Of Nowhere, was met de platenmaatschappij afgesproken dat er ook een paar foto’s konden worden gemaakt voor bij het interview. Als ik frontman Bram Vanparys bij aanvang van het interview nog eens vraag of hij daarmee akkoord is, aarzelt hij en vertelt hij dat hij het niet zo prettig vindt om te worden gefotografeerd. ‘Ik voel mij nooit op mijn gemak als er foto’s van mij worden genomen. Vaak vind ik de foto’s niet mooi omdat je dat ook terugziet op de foto’s.’

Continue reading “Interview: The Bony King of Nowhere”

Interview: Mando Diao

Met hun debuutplaat Bring ‘m In liftte Mando Diao handig mee op de successen van gelijkgestemde bands als The Strokes en The Hives. Gitaarbandjes deden het goed en ook voor de vier brutale Zweedse rockers leek er een veelbelovende toekomst in het verschiet te liggen. Het liep echter anders. Er verschenen nog drie albums, maar de band raakte enigszins in de vergetelheid en tot een echte doorbraak kwam het niet. Met het album Give Me Fire!, dat begin dit jaar verscheen, lijkt daar verandering in te zijn gekomen. De band werd opgepikt door 3FM en ook op Pinkpop deed de band het goed. In november is Mando Diao weer voor een tweetal, inmiddels uitverkochte, optredens in Nederland.

Continue reading “Interview: Mando Diao”

Interview: Editors

‘Daar hebben een hele hoop andere bands de ballen niet voor’

Op In This Light And On This Evening is Editors een andere richting ingeslagen. Minder gitaar en meer elektronica. De band zelf noemt het een futuristische plaat, geïnspireerd door films als Blade Runner en Terminator. Maar je kunt je afvragen of futuristisch de juiste kwalificatie is voor een album dat eerder klinkt alsof het in 1982 is opgenomen dan, pak ‘m beet in 2019, het jaar waarin Blade Runner zich afspeelt.

Met deze koerswijziging is de band wel af van de eeuwige vergelijking met Joy Division en Interpol, maar een nieuwe vergelijking ligt alweer klaar. Met dit album treedt Editors in de voetsporen van bands als New Order, Depeche Mode en Human League.

Voor File Under sprak ik met drummer Ed Lay over de totstandkoming van In This Light And On This Evening.

Continue reading “Interview: Editors”